(Zespół bezdechów przysennych pochodzenia centralnego, mieszanych lub obturacyjnych) Oddychanie jest czynnością automatyczną i większość osób nie zwraca na nie najmniejszej uwagi, dopiero zaburzenia oddychania mogą stać się problemem. Pacjenci z bezdechem przysennym mają w nocy przerwy w oddychaniu (bezdechy), powtarzające się regularnie i trwające od 10 sekund do 2-3 minut. Osoby z bezdechem zazwyczaj nie zdają sobie z tego faktu sprawy. Na zespól bezdechów przysennych cierpią zazwyczaj otyli mężczyźni w średnim lub starszym wieku, jednak schorzenie to może wystąpić w każdym wieku i u obojga płci. U dorosłych z bezdechem przysennym istnieje zwiększone ryzyko nagłego zgonu w czasie snu z powodu zawału mięśnia sercowego. Pięć procent wszystkich nagłych niewyjaśnionych zgonów wśród niemowląt dotyczy dzieci z bezdechami w czasie snu (zob. s. 422). W zespole obturacyjnych bezdechów w czasie snu, najczęstszym spośród zespołów bezdechu, przepływ powietrza przez nos i usta jest okresowo blokowany. Określany czasami mianem zespołu Pickwicka, zdarza się zazwyczaj u osób bardzo otyłych. Zazwyczaj przejawia się to w ten sposób, że chory za-sypia w pozycji na plecach i bardzo głośno chrapie. Nagle chrapanie i oddech urywają się, przez krótki moment pacjent nie oddycha, by następnie zacząć chwytać powietrze i powoli podjąć normalne oddychanie. W ciągu dnia osoba cierpiąca na tę dolegliwość jest niewyspana, łatwo zapada w drzemkę, w czasie której pojawiają się bezdechy. Przewlekłe niewyspanie i niedotlenienie w czasie snu prowadzą do zmian osobowości. Odmiana zaburzeń oddychania w czasie snu nazywana bezdechem centralnego pochodzenia ma inny mechanizm: powietrze może bez trudności przepływać przez drogi oddechowe, ale nieprawidłowo funkcjonuje ośrodek regulujący proces oddychania mieszczący się w mózgu.