Biegunka podróżnych charakteryzuje się oddawaniem czterech do pięciu luźnych wodnistych stolców, zwykle przez dwa do czterech dni. Badania wykazują, że u 20-50% podróżujących występuje biegunka, jednak częstotliwość jej występowania znacznie różni się w zależności od kierunku podróży. Największe ryzyko stanowią podróże do rozwijających się krajów Ameryki Łacińskiej, Afryki, Środkowego Wschodu i Azji. W zasadzie jednak biegunka może się pojawić u podróżnych udających się w jakiekolwiek miejsca, gdzie ich przewód pokarmowy jest narażony na nieznane sobie bakterie. Biegunkę podróżnych może wywołać wiele bakterii, wirusów i pierwotniaków, ale w 40% wypadków jest ona powodowana przez szczepy E. coli. Z chwilą gdy bakterie te przedostaną się do jelita cienkiego wytwarzają toksynę, która powoduje, że ściana jelita przepuszcza duże ilości wody i soli. Mimo że jelito grube może wchłonąć kilka litrów płynów dziennie, jednak ilość wody przedostająca się z jelita cienkiego jest tak duża, że powoduje biegunkę. Dopóki bakterie nie zostaną wypłukane (co trwa około 48 godzin) chory prawdopodobnie będzie cierpiał z powodu bólów brzucha, a czasem również mdłości i wymiotów. Do innych drobnoustrojów, które często powodują biegunkę podróżnych, należą: shigella, salmonella, różne wirusy i pierwotniaki, jak na przykład Giardia lamblia. Cryptosporidium, pasożyt jelitowy, który występuje w wodach w różnych częściach świata, staje się coraz częstszą przyczyną poważniejszych postaci biegunki, która może trwać 10 lub więcej dni.