To ostre, bardzo zaraźliwe zakażenie charakteryzuje się występowaniem w gardle szarawych błon. Innymi wczesnymi objawami choroby są zazwyczaj: ból gardła, gorączka i obrzęk węzłów chłonnych szyi. W późniejszym okresie chory ma trudności w połykaniu lub oddychaniu, występuje obfity wyciek z nosa i przyspieszenie czynności serca. Chociaż wiele osób uważa, że błonica jest chorobą wieku dziecięcego, zdarza się ona w każdym wieku. Chorobę wywołuje bakteria Corynebac-terium diphtheriae, roznoszona drogą kropelkową. Choroba jest tak zaraźliwa, że każdy, u kogo ją rozpoznano, musi być izolowany, zwykle na oddziale intensywnej opieki medycznej. Choremu należy natychmiast podać anty-toksynę błoniczą. Neutralizuje ona egzotoksyny, ale tylko zanim zaatakują komórki ustroju; dlatego podana w późniejszym okresie bywa mniej skuteczna. Do zabicia bakterii konieczny jest również antybiotyk - zazwyczaj penicylina lub erytromycyna. W ostrym przebiegu choroby i w razie wystąpienia powikłań choremu podaje się tlen i monitoruje czynność płuc, serca oraz układu nerwowego w celu zapobieżenia dalszym powikłaniom. Przy obrzęku gardła konieczne bywa zastosowanie sztucznego oddechu, aby nie dopuścić do uduszenia się chorego. Powrót do zdrowia może trwać długo, zwłaszcza chorych, u których wystąpiły powikłania sercowe. W ciężkich przypadkach podstawowe znaczenie ma leżenie w łóżku przez 2-3 miesiące. Każdy, kto zetknął się z błonicą, powinien przypomnieć sobie, kiedy był ostatnio szczepiony, i albo otrzymać dawkę przypominającą szczepionki, albo przejść pełen cykl szczepienia. Inne metody leczenia Błonica należy do stanów naglących i wymaga natychmiastowego leczenia antytoksyną błoniczą. Wszystkie terapie alternatywne mogą być stosowane wyłącznie jako uzupełnienie tego postępowania. Aromaterapia W czasie rekonwalescencji łagodne zapachy pomagają w zrelaksowaniu podnieconego lub niespokojnego chorego; można zatem ustawić przy łóżku pacjenta naczynie z parującą wodą, z dodatkiem aromatycznych olejków. Samopoczucie poprawiają też środki zawierające wyciąg z chabrów. Masaż W okresie rekonwalescencji relaksowi sprzyja również szwedzki lub inny masaż terapeutyczny. Przywracają one prawidłowe napięcie mięśni, ułatwiając powolny powrót do aktywności fizycznej.