(Otępienie typu Alzheimera) Choroba Alzheimera jest chorobą mózgu, w przebiegu której dochodzi do stopniowego upośledzenia pamięci i procesów myślowych oraz do zaburzeń zachowania. Nazwa choroby pochodzi od nazwiska niemieckiego neurologa, dr. Aloisa Alzheimera, który jako pierwszy opisał ją w początkach XX w. Badając mózg pacjentki zmarłej z powodu postępującego otępienia, stwierdził on obecność charakterystycznych nieprawidłowości w komórkach nerwowych określanych jako płytki starcze i tangle. Przyczyna choroby Alzheimera nie jest znana. Badania wykazały obecność nieprawidłowej substancji, zwanej amyloidem, w obrębie płytek starczych i tangli i za możliwe przyczyny wystąpienia tych nieprawidłowości uważa się infekcje, czynniki wrodzone bądź toksyny zewnątrzpochodne. Badania diagnostyczne Jedynie badanie mózgu po śmierci chorego może ujawnić charakterystyczny dla choroby Alzheimera obraz. Aby postawić rozpoznanie za życia pacjenta, należy wykluczyć wszystkie inne możliwe choroby prowadzące do narastającego otępienia. Ważne jest uzyskanie przez lekarza szczegółowych informacji od rodziny chorego i jego przyjaciół na temat przebytych chorób, wypadków, leczenia, zwyczajów żywieniowych, nadużywania alkoholu i innych używek. W trakcie badania lekarz zwraca szczególną uwagę na stan neurologiczny pacjenta oraz ocenia układ krążenia i układ oddechowy. Poza tym wykonuje się testy psychologiczne, badania krwi i moczu, badanie rentgenowskie czaszki, elektroencefalografię, tomografię komputerową mózgu lub badanie rezonansu magnetycznego.